Zo nu en dan krijg ik tijdens het wandelen met mijn honden de vraag of Bowie misschien een Havanezer kruising is. Een bijzondere vraag vind ik dit altijd. Niet omdat het idee vergezocht is, maar omdat deze leuke hondjes nog heel onbekend zijn! Ik wist inmiddels wel hoe de hondjes eruit zien en dat ze vallen onder de gezelschapshonden. Daar hield mijn kennis echter wel bij op. Hoog tijd om me te verdiepen in dit relatief nieuwe ras. Vandaag in het rasportret: de Havanezer.
Foto via Purina
Geschiedenis
De geschiedenis van de Havanezer is er een die vooral bestaat uit theorieën en mengsels van feiten en verzinsels.
Men vermoedt dat de Havanezer zijn oorsprong vindt in het Middellands Zeegebied, waar hij veelal in de kustplaatsen van Spanje en Italië werd gehouden. Toen in 1512 Cuba onder het Spaans regime kwam, werden er verschillende hondjes vanuit Spanje meegevoerd naar het eiland. De voorouders van de hedendaagse Havanezer waren vermoedelijk Bichon type hondjes, die zich op den duur steeds meer hebben aangepast aan de omstandigheden in Cuba. Deze hondjes kregen de naam ‘’Blanquito de la Habana’’.
Toen de revolutie uitbrak in het in de buurt gelegen Haïti, dat op dat moment onder Frankrijk viel, kwamen veel Fransen kolonisten naar Cuba. Zo werd op Cuba de poedel geïntroduceerd. Met de komst van de poedel begon het ontstaan van de hedendaagse Havanezer. In de loop van de 19e eeuw, werden er steeds meer pups geboren die voortkwamen uit de kruising van de poedel met de Blanquito de la Habana. Door het inkruisen van de poedel ontstond er een variatie in de vachtkleuren van de hondjes. Ook waren deze hondjes iets groter dan de Blanquito.
In 1953 breekt er in Cuba een revolutie uit. Veel Cubanen vluchten naar de Verenigde Staten en Costa Rica, waarvan het enkele lukt om hun Havanezer met zich mee te brengen. Amerikaans hondenfokster Dorothy Goodale maakte in de jaren 70 voor het eerst kennis met de Havanezer. Zij kocht elf van deze hondjes en begon in 1975 met het fokken van drie verschillende bloedlijnen. Zij gebruikte de rasstandaard uit 1963 als leidraad in haar fokprogramma.
Het karakter van de Havanezer
De Havanezer is een rasechte gezelschapshond, die het liefst in de nabijheid van zijn eigenaar is. Het zijn uiterst vrolijke hondjes die graag in de belangstelling staan. Bij een eigenaar die weinig tijd voor hem heeft, kwijnen deze hondjes weg. De Havanezer heeft een zachtaardig karakter en is gevoelig voor de intonatie waarmee hij wordt aangesproken. Het zijn zeer intelligente hondjes die graag hun baas tevreden houden. Dit maakt de Havanezer goed trainbare honden.
De Havanezer is een uiterst geschikt maatje voor kinderen, mits zij de hond respectvol behandelen. Deze hondjes zijn erg gericht op hun familie en zo ook op de allerkleinste in het gezin.
Hoewel ze misschien wat klein zijn van formaat, hebben deze clowntjes wel veel beweging nodig. Ze worden graag betrokken bij activiteiten, hebben behoefte aan mentale uitdagingen en leren graag nieuwe trucjes. Hondensporten waar deze hondjes het goed doen zijn onder andere agility en obedience. Wanneer de Havanezer genoeg beweging en mentale stimulans krijgt, kan hij prima in een appartement gehouden worden.
Het uiterlijk en de verzorging
De Havanezer is klein van formaat en is langer dan dat hij hoog is. De schofthoogte van deze hondjes ligt tussen de 23 en 29 centimeter. In hun gangwerk is het vrolijke karakter van deze hondjes duidelijk te zien. De ogen van deze hondjes zijn groot en amandelvormig en hebben een zachte en vriendelijke uitdrukking.
De vacht van de Havanezer is lang en zijdeachtig. Deze valt sluik, golvend of gekruld. Opvallend is dat de onderwol bij deze hondjes vaak onderontwikkeld of soms zelfs helemaal afwezig is. In de rasstandaard staat beschreven dat het trimmen van de vacht niet toegestaan is. Veel mensen die geen shows lopen geven echter de voorkeur aan een puppy model en brengen hun hond naar de trimsalon. Deze lieve hondjes komen in verschillende kleuren voor: wit (hoewel een volledig witte vacht zelden voorkomt), beige, rossig, zwart, tabakskleur, havannabruin en roodbruin. Vaak hebben ze tekeningen/platen in hun vacht.
Net als de Tibetaanse Terriër hebben deze hondjes, wanneer je ze in lang model wilt houden, veel vachtverzorging nodig. Houd er rekening mee dat ze om de dag geborsteld moeten worden. Een regelmatige douchebeurt met een goede shampoo en conditioner is ook belangrijk.
Gezondheid
Net als veel andere kleine hondenrassen, is de Havanezer gevoelig voor het ontwikkelen van patella luxatie en heupdysplasie. Hoewel ze er minder last van zullen ervaren dan grote honden, zijn dit wel pijnlijke aandoeningen die het hondje in het dagelijks leven kunnen belemmeren. Ook kunnen de hondjes last krijgen van Progressieve Retina Atrofie (PRA en Cataract). PRA is een oogziekte die kan leiden tot blindheid. Cataract, ook wel staar, is een vertroebeling van de ooglens en kan tevens leiden tot blindheid.
Fokkers die zich hebben aangesloten bij de rasvereniging dienen zich te houden aan het fokreglement. Ouderdieren dienen getest te worden op patella luxatie, PRA en cataract. Wanneer je in contact komt met een fokker voor een pup, kan je de testresultaten opvragen. De fokker moet deze kunnen tonen. Voor meer informatie over het fokreglement en voor het vinden van een fokker kun je kijken op de website van Havanezer Club Nederland of de Eerste Gezelschapshonden Club Nederland.
Geef een reactie