Meerdere malen had ik erover gehoord, maar zelf had ik het niet eerder meegemaakt met onze teef: een schijndracht. Toen Freya de eerste symptomen ging vertonen, had ik dan ook geen idee wat er met mijn lieve pup aan de hand was. Toen ik erop werd gewezen dat haar gedrag sterk leek op het gedrag bij een schijnzwangerschap, had ik dan ook geen idee wat ik moest doen. Tijd om me erin te verdiepen dus!
Wat is een schijnzwangerschap?
Schijndracht is een veelvoorkomend fenomeen. Om te begrijpen waar het vandaan komt, moeten we kijken naar de voorouders van de hond: de wolf.
In een wolvenroedel worden enkel de teven met de hoogste rang gedekt. Aangezien zij een belangrijke rol vervullen binnen de roedel, is het belangrijk dat zij na de bevalling zo snel mogelijk weer kunnen deelnemen in de groep. De pups die worden geboren, worden door de ongedekte teven gezoogd. Om dit mogelijk te maken worden alle teven binnen de groep rond hetzelfde moment loops.
Tijdens de loopsheid, bij zowel wolven als onze huishonden, stijgt het gehalte van het hormoon progesteron. Wanneer deze een bepaalde hoogte heeft bereikt kan een teef gedekt worden, waarop de dracht volgt. Door de invloed van hormonen maken teven die niet gedekt zijn een soortgelijke periode door. Ze kunnen zelfs melk produceren, wat dus mogelijk maakt dat de teven in een wolvenroedel de pups van de alfateven kunnen voeden.
Wat merk je?
In principe wordt iedere intacte teef schijnzwanger. Dit gebeurt meestal tussen de zes en twaalf weken na de loopsheid. De één zal er echter meer last van hebben dan de ander en zal dan ook meer symptomen vertonen.
Het eerste wat ik bij Freya opmerkte waren de wat opgezette tepels, die ze na de loopsheid bleef houden. Ook merkte ik een toename in het geblaf. Freya mag altijd mee naar mijn werk en hoewel ze wel wat vocaal kan zijn, ze blijft immer een Tibetaantje, merkten mijn collega’s en ik een duidelijk verschil met haar ‘’normale’’ gedrag. Daarbij reageerde ze heel fel naar de andere honden die bij haar in de buurt kwamen, iets wat ze gewoonlijk niet doet. We dachten dat dit gedrag waarschijnlijk voortkwam uit de puberteit, tot iemand me erop wees dat ze weleens schijnzwanger kon zijn!
Enkele dagen later zette het helemaal door en begon ze met het bouwen van nestjes. Ze nam haar favoriete knuffel overal mee naartoe, begon slecht te eten, liep piepend door het huis heen en wilde zich overal onder verstoppen. Ze had echt behoorlijk last van de schijndracht.
Andere symptomen die honden kunnen vertonen tijdens een schijnzwangerschap zijn plotseling erg aanhankelijk zijn, lelijk doen wanneer iemand in de buurt komt van haar ‘’nest’’, lekkende tepels, het ontstaan van melkklierontstekingen en een dikke buik.
Wat kun je ertegen doen?
Een schijndracht is een hormonaal proces dat zich na iedere loopsheid voordoet. De mate waarin de teef er last van heeft, is per hond verschillend. Wanneer je merkt dat ze veel last heeft van de schijnzwangerschap, is het belangrijk om haar veel afleiding te bieden. Ga veel wandelen en spelen of geef haar snuffelwerk. Snuffelen is niet alleen een leuke afleiding, maar zorgt er ook voor dat er dopamine, endorfine en oxytocine worden aangemaakt. Deze stofjes zorgen voor ontspanning en een tevreden gevoel bij je hond.
Belangrijk is om je hond niet over haar buik en tepels te aaien, dit stimuleert de melkproductie. Schenk ook niet te veel aandacht aan het onrustige/pieperige gedrag wat je teef tijdens de schijnzwangerschap vertoont.
Wanneer je een duidelijke verandering in de melkklieren opmerkt, of wanneer je twijfels krijgt over het gedrag van je hond, dan is het verstandig om contact op te nemen met de dierenarts. Zij kunnen medicatie voorschrijven die de schijndracht beëindigen.
Het enige wat een schijnzwangerschap compleet kan voorkomen is een castratie. Hierdoor kan een teef niet meer loops worden en zal er geen schijndracht meer plaatsvinden.
Geef een reactie